We współpracy FRAJER FILMOWY & SKLEP Z FILMAMI PRZYSZŁOŚCI Arvio Esa Mäki-Nowicjusz / FRAJER FILMOWY

Taxi Driver 4K UHD: Klasyka w nowej odsłonie

Tym razem filmem miesiąca, a może raczej wyborem filmów, okazał się klasyk, jakim jest Taksówkarz, który chyba nie wymaga długiego przedstawiania, czyż nie?

Tak więc Taksówkarz został wydany w 1976 roku i otrzymał łącznie cztery nominacje do Oscara, w tym dla Najlepszego Filmu i Najlepszego Aktora, ale nie wygrał ani jednej. Oscara dla Najlepszego Aktora otrzymał Peter Finch za Network, przed Robertem De Niro, a nagroda za Najlepszy Film powędrowała do Rocky'ego, o którym być może słyszeliście. Network może nie zapisał się tak mocno w historii kina jak Taksówkarz, który pozostał w umysłach entuzjastów i krytyków filmowych jako jeden z największych klasyków. Mimo to, chociaż Taksówkarz zawsze był mi znany, mogłem obejrzeć ten film dopiero w tym roku. Ten film mógł nie znajdować się na liście polecanych filmów dla dzieci przez moich rodziców, gdy byłem mały, ale na szczęście te wspaniałe filmy są coraz częściej przedstawiane naszemu młodszemu pokoleniu.

Niezależnie od tego, czy „Taksówkarz” zdobył Oscara, czy nie, to wciąż wielki klasyk. Robert De Niro gra w tym filmie tak wspaniałą rolę, że z łatwością mógłby zdobyć Oscara. De Niro gra pozbawionego wyrazu, samotnego marzyciela poszukującego własnego życia – postać, którą w filmie często określa się mianem „dziwnej”. Film ten przywołuje wiele refleksji w 2024 roku, a dotyczy tego wszystkiego, co dziś opisuje się jako osoby cierpiące na zaburzenia psychiczne. Inny, niezrozumiany, samotny, pozbawiony przyjaciół, niewyspany, a przede wszystkim pozbawiony miłości, człowiek, który nie może znaleźć szczęścia i miejsca na świecie, bez względu na to, jak bardzo się stara. Zamiast „dziwny” wolałbym mówić o „niebezpiecznym” i to właśnie dzieje się tutaj na końcu. Ponieważ nie widziałem wcześniej tego filmu i prawie nic o nim nie wiedziałem, pierwsze morderstwo było dla mnie prawdziwie mrożącym krew w żyłach doświadczeniem. Chociaż taksówkarz doświadczył już wiele zła, czy to uczyniło go tym, kim był, czy też był taki od początku? Faktem jest jednak, że jeśli chodzi o opowiadanie historii w tym filmie, Scorsese osiągnął zupełnie inny poziom, zwłaszcza gdy porówna się go z nowszymi filmami.

De Niro nie jest jednak w tym filmie odosobniony. Młoda Jodie Foster, nominowana do Oscara za drugoplanową rolę, również dokonuje prawdziwego przełomu i jest genialna. Jej rola Iris jest ściśle związana z błyskotliwą, wręcz mistyczną fabułą filmu. Cybill Shepherd również spisuje się znakomicie w roli Betsy, która jest być może nawet ważniejsza niż Iris. Film jest mroczny, ale mimo to zdecydowanie należy do najlepszych filmów roku. Trwa około półtorej godziny – podobny film dzisiaj prawdopodobnie zostałby rozciągnięty do dwóch i pół godziny – ale wszystko jest tu napakowane i nie można przegapić ani chwili.

Ścieżka dźwiękowa filmu jest w formacie 5.1 i chociaż zawsze liczę na Atmos wszędzie, ten film wypadłby znakomicie nawet z dwoma lub trzema kanałami. Użyłem upmixera Neural, więc dźwięk pochodził ze wszystkich kanałów, ale mimo to dźwięki były wyraźnie podkreślone z przodu, a z kanałów bocznych prawie nic nie było słychać przez cały film. Mimo to ścieżka dźwiękowa filmu to po prostu diament. Ścieżka dźwiękowa została stworzona, aby wspierać film i podnosić każdą scenę do odpowiedniego poziomu. Pierwszą rzeczą, jaka przyszła mi na myśl, gdy zobaczyłem ten film, był stary film z orkiestrą grającą muzykę na żywo. Muzyka nic nie umniejszała filmowi, ale każdy instrument i dźwięk podnosił atmosferę filmu na nowy poziom. Dźwięki były bardzo wysokiej jakości i nie wiem, jak zostały odrestaurowane, ale wniosły zupełnie nowy wymiar do tego starego filmu.

To samo można powiedzieć o jakości obrazu. „Taksówkarz” został odrestaurowany do poziomu godnego filmu. Obraz jest przestarzały, ziarnisty i ciemny, ale doskonale przeniesiony do jakości 4K. Nic w obrazie nie rozprasza – ani wiek filmu, ani aktorzy, ani fakt, że obraz został przerobiony. Film jest bardzo mroczny przez cały czas trwania, więc nie mógłby stać się filmem pokroju „Szczęk” czy „Titanica” – i to jest w porządku. Ten film to idealny zestaw, który każdy kinomaniak powinien znaleźć na swojej półce. „Taksówkarz” to prawdziwe dziedzictwo kulturowe.